De beste wandelingen in Cappadocië: welke vallei kiezen

Cappadocië heeft geen enkele topwandeling. Het heeft zo’n dozijn korte valleiwandelingen die vanuit Göreme alle kanten op lopen, elk uitgesleten in hetzelfde vulkanische tufsteen door dezelfde handvol seizoensbeken, en elk met een eigen karakter — sommige vlak en open, sommige diep en beschaduwd, een paar met in de rots uitgehouwen kerken, één zonder ook maar iets. De losse gidsen waar op deze pagina naar wordt verwezen behandelen afstand, hoogteverschil en stap-voor-stap details voor elke vallei. Deze pagina doet iets anders: ze groepeert de valleien op wat werkelijk bepaalt welke je moet wandelen, zodat je niet voor het ontbijt al hoeft te kiezen tussen negen namen die je nog nooit hebt gehoord.

Begin met tijd, niet met afstand

De valleien zijn kort genoeg dat afstand alleen ze zelden onderscheidt — de meeste zijn in minder dan twee uur te wandelen. Wat ze wél onderscheidt is de mate van schaduw, hoe ingesloten de wanden zijn, of ze twee dorpen verbinden of doodlopen, en of er een specifieke reden is om er te zijn — avondlicht, een fresco, een foto. De tabel hieronder is een startpunt; elke vallei heeft in de eigen gids de praktische details.

Je wilt	Vallei	Waarom
Een korte, vlakke ochtend dicht bij Göreme	Liefdesvallei, Devrent	Open terrein, makkelijke paden, geen klauterwerk
Maximale schaduw bij zomerhitte	Zemi Valley, Sword Valley	Smaller, dieper, ingesloten door wanden
Een zonsondergangswandeling	Rode Vallei, Rozenvallei	Westgerichte rots, uitzichtpunten dicht bij het pad
In de rots uitgehouwen kerken onderweg	Rozenvallei, Ihlara-vallei	Kerken met fresco’s net naast het pad
Een wandeling tussen twee dorpen	Duivenvallei, Zemi Valley	Eindig bij een dolmuş-halte in plaats van terug te lopen
Een halve dag kloof, geen vallei	Ihlara-vallei	Compleet andere schaal — rivier, trappen, ~4 km

Kort, makkelijk en dicht bij Göreme

Als dit je eerste ochtend is, of je reist met mensen die geen echte wandeling willen, dan liggen drie of vier valleien op korte afstand met taxi of dolmuş van Göreme en vragen weinig van je.

De Liefdesvallei is de meest gefotografeerde van de groep — hoge, geïsoleerde feeënschoorstenen in open, grasrijk terrein — en de wandeling zelf is makkelijk, grotendeels vlak, met het pad nooit ver van een weg. White Valley, lokaal ook bekend als Bağlıdere, is bleek, kalkachtig en minder bezocht, een goede keuze als de populariteit van de Liefdesvallei het probleem is.

Devrent Valley, de zogeheten Vallei van de Verbeelding, is de uitzondering van de hele regio: geen kerken, geen woningen, helemaal niets door mensen gemaakt, alleen geërodeerde vormen in steen, en is in een half uur vlak te wandelen. Het is eerder een leuke aanvulling dan een bestemming op zich.

Het Göreme-uiteinde van Meskendir Valley valt ook onder deze makkelijke categorie — een kort, zacht stuk voordat de vallei verderop zuidwaarts smaller wordt, handig als je een voorproefje van valleiwandelen wilt zonder de hele route te lopen.

Geen van deze vier heeft een gids, een hele dag of stevig schoeisel nodig, buiten iets dichts en met grip — de bodem is in de hele regio droog, stoffig tufsteen, en dat alleen al is het waard om zelfs op de makkelijke routes serieus te nemen.

Dieper en dramatischer

Een tweede groep valleien is smaller, meer ingesloten door rotswanden, en over het algemeen beter beschaduwd — de prijs is iets meer routezoeken en, in een paar gevallen, korte klauterstukken.

Zemi Valley is de diepste en meest beschaduwde van de groep, wat het de betere keuze maakt op middagen in juli en augustus wanneer de Liefdesvallei of Devrent simpelweg te heet en te open zijn. Sword Valley, genoemd naar zijn smalle, zwaardachtige rotsformaties, is net zo ingesloten en rustiger dan de meeste.

Red Valley en Rozenvallei zijn de twee meest opvallende, met rots in tinten rood en roze die tegen de avond intensiveren — het zijn de twee om voorrang te geven als een zonsondergangswandeling het doel is, en de Rozenvallei heeft bovendien een paar kerken met fresco’s net naast het hoofdpad, de korte omweg waard.

Als je liever iemand anders het pad laat vinden en laat uitleggen wat je ziet, dekt een begeleide optie deze groep samen met het openluchtmuseum:

een begeleide wandeltour door de valleien die ook het Openluchtmuseum van Göreme meeneemt

Voor de Rozenvallei specifiek is er ook een aparte begeleide wandeling:

een begeleide wandeltour door de Rozenvallei

Wandelingen die twee dorpen verbinden

Een paar van deze valleien zijn geen lussen of doodlopende paden — ze lopen tussen twee plaatsen, wat betekent dat je in één richting kunt wandelen en aan de andere kant een dolmuş of taxi kunt nemen in plaats van dezelfde weg terug te lopen.

De Duivenvallei verbindt Göreme en Uçhisar, beide bediend door de dolmuş, en vormt een natuurlijke combinatie met een bezoek aan het kasteel van Uçhisar aan het andere eind. Zemi Valley, naast de schaduwrijkste optie hierboven, verbindt ook Göreme met Çavuşin — wandel het in die richting en je komt aan bij de oude kerk en het verlaten heuveldorp van Çavuşin met het zwaarste deel van de dag al achter de rug.

Meskendir Valley loopt, voorbij het makkelijke openingsstuk, door richting Red Valley en uiteindelijk ook richting Çavuşin, zodat de drie aan elkaar geregen kunnen worden door iedereen met een hele ochtend en geen vast keerpunt.

Deze dorp-naar-dorp-routes zijn de plekken waar een huurscooter of een vooraf geregelde ophaalservice aan het andere eind zich terugbetaalt — anders ben je afhankelijk van dolmuş-tijdschema’s die later op de dag uitdunnen.

Ihlara: een kloof, geen valleiwandeling

Alles hierboven is een korte valleiwandeling bij Göreme. De Ihlara-vallei is een heel andere soort dag. Het is een rivierkloof van ongeveer 14 kilometer lang, uitgesleten door de Melendiz-rivier, waarvan doorgaans ongeveer 4 kilometer wordt gewandeld — de hoofdtrap af bij het noordelijke uiteinde van de kloof, langs de kloofbodem voorbij tientallen in de rots uitgehouwen kerken met fresco’s, tot aan het gehucht Belisırma. Aan het verre, stroomafwaartse uiteinde van de kloof ligt Selime, een klooster uitgehouwen in de rotswand, vaak de kathedraal genoemd vanwege de omvang.

Reken op een halve dag voor Ihlara, inclusief vervoer heen en terug — het ligt ruim een uur van Göreme — in plaats van te proberen het in te passen in een ochtend die ook een vallei bij Göreme omvat. De meeste bezoekers zien het als onderdeel van een georganiseerde dag:

een hele dagtour die de wandeling door de Ihlara-kloof combineert met een ondergrondse stad en lunch

Als een volledig georganiseerde dag niet is wat je zoekt, maar je toch een gids en lunch geregeld wilt hebben op een andere route, dekt dezelfde stijl operator de noordelijke valleien en bezienswaardigheden:

een begeleide dag langs de noordelijke valleien en bezienswaardigheden, inclusief lunch

Kerken, of geen kerken

Het loont om dit apart te zetten, want het verandert de wandeling: Rozenvallei en Ihlara-vallei zijn de twee routes waar in de rots uitgehouwen kerken met fresco’s direct op of net naast het pad liggen, en beide belonen het als je vertraagt in plaats van de wandeling als beweging te behandelen.

Voor een breder beeld van wat deze kerken eigenlijk zijn en hoe ze beschilderd werden, is de gids over grotkerken en fresco’s het lezen waard voordat je een van beide valleien in gaat, en het is ook een handige aanvulling op een bezoek aan het Openluchtmuseum van Göreme, aangezien het museum de best bewaarde voorbeelden van de regio op één plek concentreert. De Liefdesvallei en Devrent hebben daarentegen helemaal niets in de rots gebouwd — puur landschap, geen geschiedenisstop nodig.

Als je liever niet wandelt

Niet elk bezoek vraagt om wandelschoenen. De valleien zijn ook te bezoeken per paard, quad of e-bike, wat meer terrein aflegt in minder tijd en past bij iedereen die de uitzichten wil zonder het pad zoeken — de vergelijking van valleien te voet, met de quad of te paard zet de afwegingen op een rij, en een jeepsafari is de optie om meerdere valleiranden in één uitstap te zien zonder er een van te wandelen:

een jeepsafari langs meerdere valleiranden in één uitstap

Voordat je gaat

Elke valleiwandeling in deze regio deelt dezelfde onderliggende risico’s — los, stoffig tufsteen dat glad wordt na regen, heel weinig schaduw buiten Zemi en Sword Valley, paden die zonder waarschuwing vertakken, en mobiel bereik dat verdwijnt zodra je onder de rand bent. In plaats van dat hier allemaal te herhalen, staat het volledige overzicht van wat je moet meenemen en waar je op moet letten in de gids over veilig wandelen in de valleien — lees hem één keer voor je eerste wandeling, want hij geldt voor elke vallei op deze pagina.

Als je een langer verblijf specifiek rond wandelen opbouwt, rijgt het vierdaagse wandelitinerarium verschillende van deze valleien aaneen met ingebouwde rust, wat meer uitmaakt dan het klinkt — tufstenen paden bij 30 graden hitte tellen sneller op dan de korte afstanden doen vermoeden.

Er is geen enkele beste vallei

Elke route vervult een andere rol, en geen enkele vervangt de andere. De Liefdesvallei en Devrent zijn de makkelijke warming-up. Zemi en Sword zijn de beschaduwde toevlucht. Rood en Roze zijn het zonsondergangsduo, waarbij Roze een kerkstop toevoegt. Duivenvallei en Zemi doen dubbel dienst als vervoer tussen dorpen. Ihlara staat compleet apart, een halve dag kloof in plaats van een valleiwandeling. Kies op basis van je beschikbare tijd, de hitte waarin je wandelt, en of je een kerk, een zonsondergang of gewoon een rustig pad wilt — volg dan de specifieke gids hierboven voor de werkelijke route van die vallei.